Een drie weken durend avontuur in Thanh Hà, het pottenbakkersdorp in Hoi An.
We hebben daar een workshop/seminar voorbereid, een installatie gemaakt en ingrepen gedaan op bestaand of speciaal voor ons gemaakt aardewerk.
Hieronder eerst een kijkje in ons dagelijkse bestaan daar en verder beelden van ons werk.

Dagelijks leven

      

fishingnets  fishingnets2

Deze fijne oude dame heeft voor ons regelmatig ontbijt geserveerd in haar kleine restaurantje, midden in het dorp.

Hier op de stoep van het museum wordt elke dag door een mobiele verkoopster ontbijt gebracht. Ziet er altijd fris uit en ruikt en smaakt heerlijk. Elke dag!

Op dit prachtige winkeltje keken we uit in de tijd dat we in Thanh Ha waren als we koffie gingen drinken aan de overkant. Het is echt een winkeltje van Sinkeltje met spulletjes die je elke dag nodig hebt voor het huishouden. Maar ook een handpomp met benzine voor de brommers in de buurt. Op de hoek weer een ontbijtgelegenheid met nu eens rijstepap en dan weer rijst noedels. Alles fris en proper.
En de straat eromheen is vaak een modderpoel. Maar ze blijven lachen. En al deze kraampjes hebben zo hun vaste klandizie. En soms wij als vreemde eenden in het ontbijt. Echt een feestje.

Dit is een koffietent waar ze erg lekkere koffie maken. Vietnamese koffie met een scheutje super gecondenseerde melk of zwart met een schepje suiker.
Ze maken het van te voren aan en bewaren het koel.
Als je dan ‘hot coffee’ bestelt, dan krijg je je glaasje met sterke koffie ‘au bain marie’ geserveerd. En altijd met een glas groene thee erbij. Met groene thee spoel je alles weer weg en dan ben je fris voor de volgende slok.
Na wat wennen is het echt een heerlijke combinatie.

Dit is ook Thanh Ha. De vissers in het dorp leggen de gerepareerde netten op hun stoep. Het is een prachtig gezicht. Net alsof een bewogen foto genomen is van water dat uit het huis stroomt.
Ook eentje van iets dichterbij.

work#art’s werk Playing with soil

                                                  bannernight

Dit was een complete verrassing voor ons.
Nguyen, de eigenaar van het terracotta museum, had een grote foto van onze vogelkooi met theepot gevraagd.
Hij kwam terug met deze 7 meter hoge affiche van de tentoonstelling. “life as an artwork”.

Voorlopig hangt ie er nog wel even. Er is een tentoonstelling ingericht met ons werk dat we ter plekke en met materiaal van het dorp hebben gemaakt.
Iedereen is erg in zijn en haar nopjes met wat we daar uitgestuukt hebben. Wij ook.
We hebben een prachtige tijd doorgemaakt in een dorp met mensen die via hun eenvoud hun stinkende best doen mee te komen met de veranderende tijd.
Het is een zichtbaar pijnlijk proces. Maar met grote waardigheid geleefd.
We leren hier elke dag. We zijn er werkelijk in geslaagd een respectvol contact op te bouwen.
We gaan terug om seminars en workshops verder uit te bouwen. Een inspirerende plek.

Hier is de poster bij nacht. De straatlantaarn werpt, via een brandtrap aan een ander bouwwerk, een ladder schaduw naar de kooi. In de nacht kan de theepot even op stap, zolang het donker blijft. Douwe wist het met een candid camera vast te leggen.

                        

Dit is een soort ‘ready-made’ van kleipotjes uit het dorp op een op de vuilstort gevonden knutselwerkje.
Het geheel wordt ineens prachtige poëzie.

Dit is de theepot in zijn kooi met een speciaal voerbakje erbij. Iedereen is dol op dit werk .
We hebben er zelf ook een goed gevoel bij.

Dit is wel de topper voor ons.
Het is een terracotta pot, voor ons gedraaid in het dorp, op een handgesmede schaar, waarvan we bij de smid in Hoi An, de handvaten hebben laten omzetten, zodat die de standaard wordt voor de pot.
Toen hij nog nat was, hebben we hem op de schaar gedrukt. Na het bakken paste hij gelukkig nog op de schaar.
De gespleten sokkel was een vondst bij het inrichten van de tentoonstelling.
Het geheel is een erg spannend werk geworden.

Ook dit is een mooie ingreep in de nog natte pot. Deze werd ook voor ons gedraaid in Thanh Ha. We hebben er de kleine hak -voor het bewerken van tuingrond- in de rand geslagen.
Het werk heet: Cut-1. Who does what? What happens if you don’t understand?
Al dit soort ingrepen werd heel spannend gevonden en ook erg gewaardeerd. Erg mooi.

De installatie Floods

                   

In de tuin van het museum hebben we naar aanleiding van een verhaal over de regelmatig hoge waterstand in Thanh Ha en Hoi An, een installatie ingericht die het hoogwater niveau aangeven van de laatste twee jaar. Aan dat hoogwater niveau hebben we spaarpotten gehangen die in het dorp voor de toeristen industrie gemaakt worden.
Er staan 43 bomen en objecten in de tuin die nu door 43 spaarpotten aan 43 markeringen het waterniveau bezweren.
Het heeft even geduurd, maar begin derde week van ons verblijf in het museum waren we het over dit beeld eens. Het laat de terugkerende wateroverlast van zo’n 1,8 meter boven het maaiveld zien.

           

De workshop

En dan is het zover – op 21 december hebben we de workshop “life as an artwork” gegeven.
Drie weken hebben we, behalve aan het autonome werk en de installatie, ook aan dit seminar gewerkt.

Na een inleiding in het Terracotta Museum gingen de deelnemers op bezoek bij pottenbakkers in het dorp Thanh Hà.

    

De groep komt na het bezoek aan het pottenbakkers dorp terug voor de lunch in het museum.
Daar worden de opgedane indrukken uitgewisseld.

Hier wordt een klei opdracht gedaan, waarbij het niet om de uitkomst van het werk gaat, maar om wat er zich bij hen van binnen afspeelt.

Ietwat onwennig maar vol enthousiasme stortten de workshop deelnemers zich op het kleien. Na 10 minuten geven ze hun werk door aan de buur. En dan weer door en door.
Alle indrukken worden gefotografeerd en achteraf aangekaart.

Een kind van een van de deelnemers laat vol trots zijn werk zien. Een kunstenaar in spé.

In een kringgesprek begeleidt Douwe met rake vragen het communiceren over hun ervaringen. En hele klus om in het Engels via een Vietnamese tolk contact te krijgen met deze groep. Het werd een mooie gewaarwording.
Van je leven een kunstwerk maken is de moeite waard. Ook in Vietnam. Mensen zijn overal mens.

Nguyenfam

Dit is het echtpaar Van Nguyen met zoon Khôi. De museum oprichter en eigenaar en zijn vrouw en kind.
Nguyen Van Nguyen is architect en heeft het museum ontworpen en gefinancierd.
Hij is oorspronkelijk van Thanh Ha, zij van Saigon.
Tijdens de workshop van afgelopen zondag waren zij en haar zoon de vertalers voor het publiek.
Khôi zit op een internationale school, is 10 jaar en spreekt vloeiend engels.

                                      

Na afloop van de workshop hebben we symbolisch weer een zaad, dat we ook ter plekke hebben gemaakt, achter gelaten op de centrale plek in de museumtuin. Nguyen koos die plek uit om de symboliek een zo groot mogelijk effect te laten hebben.

Het groepje deelnemers neemt hier afscheid bij de plek waar het kunst-zaad is gepoot. Wordt vervolgd.
Wellicht gaan we volgend jaar weer en dan een serie workshops organiseren. We houden contact.

http://www.thanhhaterracotta.com/

http://www.thanhhaterracotta.com/?mode=about&id=5