langevlagkl

overgave aan een kunstwerk
Overgave passie / bevlogenheid, je verliezen in – of loslaten.
Overgave is aan de mogelijkheid toegeven dat je een nieuwe omgeving aantreft die jou (aan)treffen mag.
Een buitengewoon waanzinnig onderzoek.

Sinds mensenheugenis wordt de term ‘kunstwerk’ gebruikt voor bouwsels en constructies waarmee men het natuurlijk landschap inricht en beheert.
Zoals bruggen, sluizen en stuwen, maar ook stadsmuren en –poorten kan je op die manier kunstwerken noemen.
Ze geven vorm, richting en inrichting aan een samenleving en schermen deze af van hun omgeving.
Vaak zijn het fraaie en imposante bouwwerken die horen bij het landschap, maar in hun oorspronkelijke functie zijn ze niet onmisbaar meer.
We zijn ermee vertrouwd en ze gaan ons aan het hart, maar ze hebben door de tijd heen een andere waarde gekregen.

Dikwijls denken we bij het woord kunstwerk aan iets anders.
Een schilderij, een beeldhouwwerk, een indrukwekkend iets in een museum of een object dat je mooi vindt.
Aantrekkelijke dingen waar je door gefascineerd raakt, die iets in je oproepen, die je in de buurt wilt hebben omdat je er langer naar wilt kijken.
Je wilt zoiets je eigen maken, als het ware opnemen in je bestaan, je huis er mee inrichten.
Kunstenaars maken daar hun werk van.
Het speciale aan de samenwerking van deze kunstenaars is, dat zij beide benaderingen van het woord kunstwerk combineren.Ze maken kunstwerken, maar dan binnen een kunstwerk, zoals zij dat gebouw beschouwen.
Ze noemen het een locatiespecifieke installatie, nu dus in de Koornmarktspoort te Kampen.
Vorige zomer maakten zij een installatie in Fort Rammekens bij Vlissingen, ook zo’n gebouw met een historisch symbolische waarde.
(zie voor een fotoverslag hun website www.wwvv.nl). De expositie in Kampen is een vervolg hierop.

AfficheOW

waarom de Koornmarktspoort?

De Koornmarktspoort heeft een functie gehad die te vergelijken is met een opening in een semi-permeabele wand in een cel.
Zo’n wand met kleine gaatjes is er voor het binnenlaten van stoffen die nodig zijn voor de cel en stoffen die schadelijk zijn buiten de deur te houden of af te voeren.
De wand heeft de opdracht dus stoffen en invloeden te scheiden.
Maar die opdracht is gebrekkig want ze is door het organisme zelf geformuleerd.

Schadelijke stoffen kunnen zich als goed voordoen en alsnog binnendringen.
Zo zal het ook bij de poort gegaan zijn.
De wachters lieten de ‘goede’ lui binnen en weerden de ‘kwade”.

Het bestuur van de cel Campen bedacht allerlei bewoordingen wat goed was (voor de stad) en wat slecht.
Dat is nog steeds zo, alleen is dat gat van de poort daartoe in onbruik geraakt.
De poort staat nog altijd symbool  voor deze werkelijkheid, die we de onze noemen.
De installatie die in de Koornmarktspoort gerealiseerd is, belicht dit fenomeen in de ruimste zin van het woord.

onderscheiden

Een stad aan een rivier. Het kan niet trotser.
Aan haar kade een poort in een muur met een, fier uit het dak omhoog gestoken uitgesproken witte vlag.
Dat trekt de aandacht.
Muren en poorten hebben van zichzelf al een bijna vanzelfsprekende symboliek. Nu komt daar nog een tot de verbeelding sprekend teken bij. met een even bekende betekenis. Als een haast tegenstrijdig uitroepteken daar bovenop.
Dat vraagt om uitleg.

begrenzen

In beide gevallen heeft ‘t begrip te maken met grenzen.
Met het stellen en veilig stellen ervan, maar ook met het overschrijden ervan.
Dus met het onderscheid tussen binnen en buiten, in – en om je heen.
Met de afweging van voor – en nadelen die daarmee gepaard gaat.
Met evenwicht bewaren maar ook met buitensluiten ten koste van – en afzetten tegen het vreemde / onbekende.
Streven naar onderscheid kan dus overdreven proporties aannemen: vooropstellen van eigen behoud.

actueel: grenzen aan onderscheid

Hoe komt de ongewenste vreemdeling aan in Europa?
We kennen allemaal de beelden van aangespoelde illegalen op het strand in Spanje.
Waarom hebben wij in Europa onze grenzen en zijn die grenzen nog wel houdbaar?
Hoe immoreel zijn grenzen? Op welke gronden sluiten we mensen buiten en hoe (on)rechtvaardig is dit?
Zijn grenzen niet onlogisch in tijden van globalisering?
Aan de andere kant: zou onze maatschappij open grenzen wel aankunnen.

wapperkl vlagnacht2kl cameravlagkl

Witte vlag aan een lange stang die rond een mast draait. Aan de onderkant van die stang is een buitencamera bevestigd die verticaal naar boven gericht de wapper (= onderste kopse zijkant van de vlag) als een schriftlijn of golfbeweging volgt en in beeld brengt. Daarmee is de zelfkant van het doek (als een blad papier) de kant die de bevlogenheid beschrijft en in die zin als curve te onderzoeken is.

De witte vlag belichaamt het thema van de tentoonstelling: overgave aan een kunstwerk, overgave aan het reflectief onderscheiden zelf en de moed om je daar vrij en onbevangen aan over te geven – hoe krijg je dat voor elkaar?
Het beeld buiten kan de nieuwsgierigheid prikkelen voor wat er binnen gebeurt en de aanleiding vormen om de stap naar binnen te nemen.
Om er vrij en onbevangen te gaan kijken.

scheepswiegerkl brug1kl bootjekl

Fotoreportage ‘Openbarstig Weerbaar’