De installatie en het gedicht tijdens Vestingval Elburg is kregen de titel ‘Ontognesis’ mee.

Herkomst De titel is afkomstig van het Griekse ontos (ὀν) = wezen + geneia (Γένεσις) = oorsprong.
De term ‘genese’, het laatste woord herkent nagenoeg iedereen van Genesis, het eerste heilige boekdeel van de zogenaamde Abrahamitische religies het jodendom, het christendom en de Islam,
die alledrie Abraham als hun stamvader beschouwen en in de eerste twee hoofdstukken van dat boek Genesis een theologische vertellen over de schepping van hemel en aarde als hun oorsprong. Traditioneel werd het scheppingsverhaal gezien als een historische beschrijving van het ontstaan van het universum en het leven op aarde. Tijdens de Verlichting ontstonden er interpretaties die de bijbeltekst als allegorisch of symbolisch opvatten, of als een poëtische weergave van de grootsheid van Gods scheppingsdaden.
De term ‘ontogenese’ stamt uit de ontwikkellingsfysiologie ofwel ontogonie, een wetenschappelijke tak binnen de ontwikkelingsbiologie die de levensprocessen bestudeert van organismen, weefsels en organen. Ontogenie onderzoekt en beschrijft de oorsprong, groei en ontwikkeling vanaf de bevruchte eicel tot een volwassen organisme. Uit die veranderingen in vorm en omvang worden wetten afgeleid die van belang zijn voor verdere praktijk. Het vakgebied heeft veel raakvlakken met fylogenie. Ook hier bestudeert men de ontwikkeling van een soort of groep organismen. Beide disciplines worden meestal verklaard vanuit de evolutietheorie of juist gezien als bewijs ervoor.
Een specifiek wetenschappelijke insteek dus.

Metafoor Of je nu een abrahamitische- of een wetenschappelijke benadering voorstaat, wij gaan er als stichting en kunstenaarsduo van uit dat we zelf een wezenlijk deel uitmaken van dat ontstaan- en ontwikkelproces.
Daarbij zetten we de titel Ontogenesis in als afgeleide van de wetenschappelijke benadering. Als een kennis-theoretische metafoor voor ons fundamenteel-reflectieve onderzoek naar de eigen werkwijze om kunst tussen ons beiden te laten ontstaan en met de omgeving om ons heen te ontwikkelen. Immers ook de omgeving speelt wezenlijk mee, daarin vindt dat ontstaan- en ontwikkelproces in samenspel plaats. Processen die letterlijk ‘gedaante’ krijgen in onze locatie-specifieke installatie-projecten. Door ook de omgeving er actief bij te betrekken, maakt iedereen rondom het kunstproject die ontstaan- en ontwikkelprocessen daadwerkelijk mee. Door de fundamentele wetenschappelijke patronen eronder te onderzoeken, theoretiseren en methodiseren, evolueren ze naar een eigen kunstzinnige benadering in de relatie tussen art & social design.

In bijna elk project is die fundamentele benadering terug te vinden. Tot in het laatste onderzoeksproject Anklang dat we door omstandigheden niet ter plekke konden afmaken. Toch liep het onderzoek gewoon door. Nu in het ziekenhuis als atelier – een door protocollen gedomineerde omgeving die uit op ‘overleven’ en ‘herstel’. En dit keer nog persoonlijker getint, niet alleen naar eigen insteek en werkwijze maar ook naar de eigen melodie

Dat brengt ons ook bij de (wat ons betreft) mythische en poëtische benadering in het scheppingsverhaal Genesis. ‘In het begin schiep God de hemel en de aarde”, een inleidende samenvatting voor de zeven dagen waarin God, door onderscheid te maken tussen twee ‘gegevens’ (te beginnen met hemel en aarde,) een reeks ‘gebeurtenissen’ doet geboren worden met verstrekkende gevolgen. En de mens via de boom van kennis van goed en kwaad, daar nog een schepje bovenop doet. Een daad die hen uit hun oorspronkelijke paradijselijke staat verdrijft. Juist dat goddelijke onderscheid tijdens de scheppingsdagen waarin elke scheppingsdaad begint met een scheppingswoord: “God zei: …”. . en elke scheppingsdag eindigt met de woorden “Het werd avond en het werd morgen. De eerste (tweede, derde, …) dag” en wordt afgesloten met de woorden “En God zag dat het goed was”. Daarna rust god op dag zeven uit. Die dag gaat tijdloos voorbij er wordt niet over een avond of morgen meer gerept.

Inspiratie Juist dat wezenlijk eigene binnen het begrip ontos inspireert ons in volgende projecten om verder en dieper te zoeken naar een vitaler insteek voor ontstaan- en ontwikkeling. Ook in de omgang met het mensen en materialen die we onderweg tegenkomen en de kracht van de poëzie die daarbij vrijkomt. In de omgang met onszelf als kunstenaar, met vrijwillige medewerkers en publiek.
Aan geneia (Γένεσις) = oorsprong hebben we al vaker poëtische installaties en beeldende schrijfsels geweid.
Als duo work#art voelen we ons vrij daarin onze gang te gaan. Of beter nog: we creëren samen de mogelijkheden om kunst haar eigen gang laten gaan. Door haar tussen beide te laten ontstaan en te laten rijpen tot een vorm die zich tot kunstwerk kan ontwikkelen. Een avontuurlijk proces dat we iedere keer weer overnieuw opstarten, terwijl we gaandeweg onszelf en dat wat op ons pad komt, blijven onderzoeken en bijsturen. Tot nu toe namen we genoegen met dat eigen speelveld van mogelijkheden zelf te bepalen en de van buitenaf geboden gelegenheid als kans te benutten.

Comments